Atina’nın tatlı durağı: Sweet Melek

232 Okunma
Tuhaftır, doğma büyüme Bakırköylüyüm, yine de pek çok Bakırköylü ile orada yaşadığım yıllar zarfında değil de hep yıllar sonra ve farklı coğrafyalarda tanıştım! Hani son zamanlarda pek yaygınlaşan bir felsefe: “İnsanlar hayatımıza bir nedenle, bir süreliğine, ya da hayat boyu kalmak üzere girer, sonra birden, bir şekilde ilişkimiz sona erer; bazen ölür, bazen de sadece yürüyüp giderler” der ya, işte o hesap.
 Anuşka Çirişyan ile karşılaşmamız da öyle oldu. 2012 Kasım’ında bir grup arkadaşla gezmeye gittiğimiz Atina’da, eski bir dostumuzun, son günümüzde bizi onun mekânına götürmesi ile tanışmış olduk. İstanbullu yurt dışında ne arar? Biz ne onun Türk mutfağı tatlılarına, ne de Türk mutfağı yemeklerine hasrettik. Biz orada evimize gitmiş gibi karşılandık, kucaklandık, üstelik de oturduğumuz sürece uğrayan pek çok tanıdık İstanbullu ile karşılaşma fırsatı bulduk. “Sweet Melek” adını koyduğu ve Yunancadan bire-bir tercüme ile “dükkânım” dediği mekânı, inanılmaz bir şekilde Atina’nın göbeğinde bir İstanbul’du adeta...
 “Sweet Melek” bir alışkanlık yapıyor. Akabinde ne zaman Atina’ya gitsek, uğrar olduk. Zaten facebook’tan da arkadaş olunca ilişki bir şekilde devam ediyor. Mükemmel bir aksanla Yunanca konuşuyor “Anuşka” fakat Ermeni asıllı. Üstelik de dededen-babadan Bakırköylü! Dedesi altı yaşında Tekirdağ’dan gelmiş Bakırköy’e. İki kız kardeşten küçük olanı. Anne tipik bir ev hanımı. Baba ise profesyonel futbolculuktan iş hayatına geçiş yapmış. Kendisi de iş hayatına daha genç yaşında Bakırköy’de atılmış ta ki 1992’de yine Bakırköylü Rum bir gençle evlenip Atina’ya gelene kadar. Hem de değil Atina’ya, hiçbir yere gitmek aklının ucundan geçmezken ama bir kadının yeri, kocasının yanıydı. Öyle büyütülürdük biz o zamanlar...
 Ne zordur Allahım gurbete düşmek! Gurbetçi olmayan bilmez. Dil bilmezsin, yol-yordam bilmezsin, kimseyi tanımazsın, hepsi bir yana, yeni evlisin ve evlilikte bile acemisin daha! Anuşka her engelin üstesinden geliyor, her zorluğa göğüs geriyor da evliliği yürümüyor. Nitekim eş uğruna geldiği gurbet ellerde iki yıl içinde bir de boşanma yaşıyor. Bir süre muhtelif işlere girip çıktıktan ve dil sorununu çözdükten sonra gelen bir teklif üzerine, İstanbullu Rumların yoğun yerleşim bölgesi Paleo Faliro semtinde ortak olarak ilk iş yerini açıyor. Anuş, Atina’ya 1994 yılında gelmiş, tam 27 yıl önce ve kısa sürede kendi kanatları ile uçmayı başarmış. İşte “Sweet Melek” öyle doğuyor. “Bir arkadaşımın ısrarı ile konuldu Restaurant- Café’min adı” diyor. Anuş, Ermenicede tatlı demek. Buradan yola çıkarak “Sweet” sıfatı konulduktan sonra İstanbulluların dikkatini çekebilmek, burası gerçek bir İstanbullunun yeri dedirtecek “Melek” tamlaması ekleniyor.
...
Makalenin devamını dijital ve basılı dergimizden okuyabilirsiniz. Paros Dergisini anlaşmalı bayilerimizden ya da web sitemizden online olarak satın alabilirsiniz.
Online Dergimizi Satın Almak İçin - Online Dergi
Size En Yakın Bayi İçin  - Bayilerimiz